Αλλάζει η μέθοδος διδασκαλίας της γλώσσας σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, καθώς η ευρύτατα διαδεδομένη «ολική μέθοδος» (η εκμάθηση ολόκληρων λέξεων και όχι γραμμάτων ή συλλαβών) ενοχοποιείται τώρα για την αύξηση των μαθησιακών δυσκολιών στο σχολείο.
Πολλοί μικροί σταμάτησαν έτσι να «μαθαίνουν» στα δημοτικά σχολεία της αλλοδαπής, καθώς η γρήγορη νέα μέθοδος εκμάθησης της γλώσσας όχι μόνο δημιούργησε προβλήματα στους δυσλεκτικούς, αλλά «άγγιξε» και άλλες κατηγορίες μαθητών.

Το θέμα αφορά και τη χώρα μας, αφού οι ειδικοί καταγράφουν αύξηση των ποσοστών μαθητών με μαθησιακά προβλήματα. H Ελλάδα ωστόσο εφαρμόζει την αναλυτικοσυνθετική μέθοδο (οι μαθητές βλέπουν τη λέξη ολοκληρωμένη και την αναλύουν πρώτα γράμμα γράμμα και στη συνέχεια κατά συλλαβή).
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Στη Γαλλία κατάλαβαν ότι τόσα χρόνια έκαναν λάθος. Εμείς πάλι, που ακολουθούσαμε τα προηγούμενα χρόνια τη «μιμητική» και δεν κάναμε επιστημονικές έρευνες για το θέμα, απλώς περιμένουμε. Πρέπει να αλλάξει και στην Ελλάδα η μέθοδος εκμάθησης της γλώσσας; Ή μήπως η ισορροπία που έχουμε βρει με την εφαρμογή του σημερινού συστήματος έχει τις μικρότερες κατά το δυνατόν «απώλειες»;
H ολική μέθοδος και η παραπλήσια μεικτή μέθοδος εφαρμόζονται στη Γαλλία εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Βασίζονται στην πρόταση ότι ο μικρός μαθητής από μια περίοδο δεκαπέντε ημερών ως τριών μηνών θα μάθει ένα σύνολο λέξεων και φράσεων, κυρίως οπτικά. Μετά το διάστημα αυτό ακολουθείται η παραδοσιακή συνθετική μέθοδος. «Το να βουτάει το παιδί στη γλώσσα με τρόπο που να αναγνωρίζει τις λέξεις χάρη στις ικανότητες της μνήμης οδηγεί σε πνιγμό» πιστεύει ο κ. Ρομπιέν, ο οποίος επαναφέρει τον παλιό συλλαβισμό του «β και α κάνει βα» που σήμερα τον μετονομάζει σε μέθοδο «φώνημα-γράφημα» (εξάσκηση πάνω στον ήχο και πώς αυτός γράφεται). Ειδικότερα, σύμφωνα με την απόφαση του γάλλου υπουργού Παιδείας η οποία στηρίζεται σε εργασίες διαφόρων πανεπιστημιακών, η πρώτη επαφή των μικρών μαθητών με τη γλώσσα θα γίνεται με τον ήχο, στη συνέχεια με τη γραφή και τη γραφή της συλλαβής, της λέξης και έπειτα της φράσης.
Το πρόβλημα του λειτουργικού αναλφαβητισμού δεν είναι μόνο γαλλικό φαινόμενο. Είναι και ελληνικό. Παρ' ότι δεν έχουν γίνει εκτεταμένες έρευνες για το πρόβλημα αυτό, όπως επισημαίνουν ειδικοί και εκπαιδευτικοί, με βάση την εμπειρία τους, σε ποσοστό 10% με 15% οι μαθητές που τελειώνουν το δημοτικό σχολείο δεν κατανοούν επαρκώς τα κείμενα που διαβάζουν και κατατάσσονται στην κατηγορία των λειτουργικά αναλφάβητων.
Από την πλευρά των ψυχολόγων η ειδικός κυρία Ελευθερία Παναγιωτοπούλου αναφέρει ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση των μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες. «Είναι σημαντικό ο μαθητής να μαθαίνει τη λέξη και ταυτόχρονα τον συλλαβισμό της λέξης. Το σημαντικότερο πρόβλημα σήμερα στο Δημοτικό είναι ότι ο δάσκαλος είναι δέσμιος της ύλης. "Τρέχει" για να βγάλει την ύλη, με αποτέλεσμα να παίρνει μαζί του μόνο τους καλούς μαθητές» επισημαίνει χαρακτηριστικά η κυρία Παναγιωτοπούλου. Και προσθέτει: «H ταχύτητα εμποδίζει την εμπέδωση και την αφομοίωση, γι' αυτό και τα παιδιά της πρώτης τάξης μπαίνουν πολύ γρήγορα στη λέξη και στην πρόταση χωρίς αρκετά από αυτά να έχουν προλάβει να εμπεδώσουν όσα αστραπιαία έμαθαν».
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=14644&m=A42&aa=1
Το ΒΗΜΑ, 18/12/2005
MAPNY ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ - ΝΟΤΑ ΤΡΙΓΚΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου